PARMAK GÖZÜNE Mİ GİRSİN?

Biz Tanzimat\`tan beri hazır elbiseye meraklıyız, hazır elbiseye ve hazır medeniyete tefekkür kılıçla fehmedilmez bir parça kendi kafamızla düşünmek ne güç diyor Cemil Meriç Jurnal\`inde.

Biz Tanzimat\`tan beri hazır elbiseye meraklıyız, hazır elbiseye ve hazır medeniyete tefekkür kılıçla fehmedilmez bir parça kendi kafamızla düşünmek ne güç diyor Cemil Meriç Jurnal\`inde.

 

Düşünmek hayatı değiştiren etkin bir güç… Sahi ne zaman düşünmeye başlarız biz?

 

Boş vermişlikten ne zaman vazgeçeriz? Çaresizlik anında bulurmuş insan kendinde ki kudreti ve büyüyü daha ne kadar kötü hallere düşmeli, düşünebilme fiilini gerçekleştirmek için...

 

İnsanlar ölüyor insanlar savaşıyor insanlar katlediliyor biz ise sadece izleyip benim canım yanmıyorsan yanan can beni bağlamaz modunda insanlıktan uzaklaşmış duygularla yaşıyoruz hâlbuki insanı diğer varlıklardan ayıran özellik değil miydi aklı fikri olması…

 

Kardeş kardeşi öldürdüğünde yanan can bir annenindir sadece… Tüm dünya kardeşse bu katliamdan canı yanacak anne bir parça da içimizdeki \`vicdan\` olmamalı mı?

 

Hakim güçlerin sömürüsü altında ezilen sövülen kardeşinin mesuliyeti birazda senin üstünde insanoğlu. Dur demediğin için… Engel olmaya çalışmadığın için… \`Onlar güçlü biz onlarla nasıl mücadele edebiliriz \`deyip içini ve vicdanını anlık söylentilerle susturduğun için...

 

\`Bir olmak\` duygusunu yaşamak için, yanan can senin olmadan biraz yanmaya çalışmak dertlinin derdiyle hemhal olmak lazım.

 

Bölünmeler, gruplaşmalar, kategoriler, ideolojiler... Hangi düşünce insan canı kadar kutsal?

 

Yoksulluk güçsüzlük acizlik yalnızlık bunlar değil ayıp olan... Seslerine ses arayanlara kulaklarımızı tıkayıp vicdanımızı susturup yok saymak sefil olan.


İzlenme Sayısı:920

  • PAYLAŞ